To, co od początku zwróciło moją uwagę i wyróżniało Marię Trzpis, to wyraźny i rozpoznawalny idiom muzyczny, obecny już na wczesnym etapie jej studiów kompozytorskich. Cecha ta rozwijała się konsekwentnie i pozostaje istotnym elementem jej twórczości.

Istotną cechą jej twórczości jest również konsekwencja w podążaniu własną drogą artystyczną, bez ulegania chwilowym tendencjom czy „modom” kompozytorskim.

W swojej pracy Maria chętnie poszukuje nowych środków wyrazu – zarówno poprzez rozszerzanie języka harmonicznego, sięganie po nietypowe instrumentarium, jak i rozwijanie własnych rozwiązań brzmieniowych oraz technik wykonawczych. Jest kompozytorką eksperymentującą i poszukującą, która odnajduje dużą swobodę i naturalność w pracy na nowych dla siebie obszarach – także wtedy, gdy sięga po gatunki czy instrumentarium, z którymi wcześniej nie miała doświadczenia.

Marię cechuje również duża otwartość – eksploruje różne obszary i gatunki muzyczne, co świadczy o jej potrzebie ciągłego rozwoju. Widać to zarówno w jej zróżnicowanych utworach, jak i w szerokiej działalności artystycznej podejmowanej w trakcie studiów oraz po ich ukończeniu.

Na uwagę zasługuje także jej ścisła współpraca z wykonawcami – Maria konsultuje swoje utwory na różnych etapach ich powstawania, zwracając uwagę zarówno na możliwości instrumentów, jak i na praktyczny wymiar wykonawczy.